Kinderen bouwen de toekomst met hun eigen handen: Roger Federer in gesprek met Tadashi Yanai | The Power of Clothing No.24
Aug 15, 2025
Power of Clothing
The Power of Clothing is geïnspireerd op de LifeWear-missie voor het creëren van kleding die het leven en comfort van mensen verrijkt. Het volgt een thematische structuur die zich richt op hoe de kracht van kleding kan worden gebruikt om duurzaamheid en diverse andere maatschappelijke kwesties aan te pakken.
In nummer 24 bespreken tennislegende Roger Federer, wiens stichting zich richt op onderwijs voor kinderen, en Tadashi Yanai, een enthousiaste supporter van de volgende generatie, het belang van het helpen van kinderen, terwijl ze reflecteren op hun eigen persoonlijke ervaringen.
Tadashi Yanai: Het lijkt erop dat je al van jongs af aan behoorlijk cool was.
Roger Federer: Die foto is genomen halverwege de jaren 80. Mijn racket was van hout, en de tennisbal was niet geel, maar wit. Ik heb mijn ouders te danken dat ik zo vroeg op de tennisbaan kon beginnen. Het doet me denken aan hoe je zei dat je opgroeide omringd door kleding, meneer Yanai. Het lijkt erop dat je zelf ook een behoorlijk cool kind was.
Yanai: Mijn vader had een herenmodezaak. Dit is een foto van de tuin achter de winkel. Ik zat net op de basisschool en was extreem verlegen. Mijn vader was een erg strenge man. In Japan hebben we een gezegde voor vaders die altijd tegen hun kinderen schreeuwen: "kaminari oyaji", wat "dondervaders" betekent. Hij was een schoolvoorbeeld. Omdat ons huis en de winkel met elkaar verbonden waren, werd ik van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat uitgescholden, ongeacht wat ik wel of niet deed.
Ik kan me voorstellen dat het feit dat je al van jongs af aan je talenten liet zien, je voor dat soort ervaringen behoedde, Roger.
RF: Het klopt, mijn vader raakte nooit van streek en schreeuwde nooit. Om me te ondersteunen bij mijn training, bracht hij in het weekend extra tijd met me door en verdroeg hij allerlei onzin. Dit verhaal geeft je vast een idee. Op een keer reed mijn vader ons over een besneeuwde bergweg naar huis van een junior-toernooi dat ik had verloren. Ik had een driftbui, huilde en klaagde. Toen reed mijn vader langzaam van de weg af de sneeuw in. "Er is iets wat ik je wil laten zien.", zei hij. Dus ik kneep mijn ogen samen, niet wetend waar ik naar moest kijken, en hij drukte mijn gezicht in een sneeuwbank! "Hou op met klagen over het spel en koel je hoofd af," zei hij. Hij klonk niet boos. Dat was wat me weer bij zinnen bracht. In jouw geval, aangezien het huis aan de winkel vastzat, denk ik dat "donderpapa" altijd in de buurt was.
Yanai: Dat klopt. Geen ontkomen aan! Maar ik vond de winkel fascinerend. De volwassenen die er werkten, woonden er ook, en klanten en de vrienden van mijn vader kwamen er altijd langs. Er waren altijd volwassenen. Ik wist dat ik een kind was, maar ik was zo opgevoed dat ik me niet echt een kind kon voelen. Hoe verlegen ik ook was, ik heb mijn openhartige persoonlijkheid aan mijn opvoeding te danken.
RF: En die zelfstandige kledingwinkel groeide uiteindelijk uit tot een internationaal merk.
Yanai: Het gaat allemaal terug tot mijn late tienerjaren, toen ik de wereld rondreisde. Ik ging eind jaren 60 studeren, weet je. Mijn eerste zomer als student bracht ik door met reizen door Zuidoost-Azië. Onderweg stapte ik op een boot en volgde ik seminars met het Study Abroad at Sea Program van de Waseda University. Ik zag Hongkong, Singapore, Kuala Lumpur en Bangkok. Tijdens mijn tweede jaar aan de Waseda University werden de studentenprotesten zo hevig dat de universiteit moest sluiten. Destijds voelde ik me aangetrokken tot de hippies en de jeugdcultuur van de VS, dus ging ik daarheen als eerste stop op mijn wereldreis. Toen ik mijn vader vroeg om te helpen met mijn uitgaven, stemde hij ermee in alles te betalen. Ik ben er tot op de dag van vandaag zo ontzettend dankbaar voor.
Die reis begon in Yokohama, waar ik aan boord ging van het Amerikaanse President Lines-schip, de President Wilson, op weg naar San Francisco. Ik zou de hele dag over die reis kunnen praten. Maar dit moet ik wel zeggen: mijn reis van 100 dagen gaf me een panoramisch beeld van hoe de wereld er destijds uitzag. Ik kreeg de kans om extreme armoede te zien. Ik twijfel er niet aan dat er een rode draad loopt tussen deze ervaringen en onze inspanningen om wereldwijd winkels te openen.
RF: Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat reizen bijdraagt aan de karaktervorming van een mens. Mijn dochters werden geboren tijdens onze tournee en sindsdien hebben we samen de wereld rondgereisd. Als je kinderen ziet, zie je hoeveel je kunt winnen met reizen. Toen ik jong was, bracht ons gezin elke zomer een maand of twee door in Zuid-Afrika, het thuisland van mijn moeder. We hebben het goed gehad, maar door daar te zijn, kreeg ik ook een beeld van de problemen waarmee mensen in Afrika te maken hadden. Ik was me er van bewust hoeveel mensen er lijden.
Yanai: Kinderen kunnen heel opmerkzaam zijn.
Yanai: Dat doet me eraan denken, Roger. Ik hoorde dat je als jongeman een tijdje gescheiden van je familie hebt gewoond, op een plek waar je de taal niet sprak.
RF: Dat heb ik inderdaad gedaan. Op mijn veertiende besloot ik het ouderlijk huis te verlaten. Ik wilde mijn tennisspel naar een hoger niveau tillen. Ik heb Zwitserland echter niet echt verlaten. De stad waar ik opgroeide, Basel, ligt in een Duitstalig deel van het land, terwijl de plaats waar ik naartoe verhuisde Ecublens was, een Franstalige regio. Ik woonde in een lokaal gastgezin, en tussen daar en school moest ik de hele dag Frans spreken, lezen en schrijven. Het probleem was dat ik er geen woord van kon spreken. De eerste negen maanden huilde ik altijd alleen, zonder ouders, zonder vrienden, en kon ik niet communiceren. Maar de twee jaar die ik bij mijn gastgezin heb gewoond, gaven me de boost die ik nodig had om op mijn zestiende de overstap naar prof te maken.
Yanai: Wat ik zo indrukwekkend aan je vind, is dat je er altijd zo vrolijk uitziet, ongeacht de uitdaging. Het klinkt alsof je die twee jaar in Ecublens als een sterker persoon hebt doorstaan.
RF: Misschien wel. In het begin was er geen manier om te voorspellen hoe het zou aflopen, maar ik werd omringd door goede coaches en een aardig gastgezin, en ik kon mijn tijd niet verdoen met driftbuien zoals ik thuis had, dus ik had geen andere keuze dan sterk en onafhankelijk te worden. Het heeft me zoveel geleerd over zoveel verschillende dingen.
Yanai: In een tenniswedstrijd draait alles om het individu. Dat is één manier waarop jouw sport heel anders is dan de mode-industrie. Zakendoen is teamwerk. Het laatste wat je wilt, zijn botsende mentaliteiten of ideeën over hoe je kleding in de handen van klanten krijgt. In de sport heb je een tegenstander. Iemand wint en iemand verliest. Er is een score. Het record ligt er gewoon, voor iedereen zichtbaar.
RF: Goed punt. Er zal altijd een uitdaging zijn, een doel om te bereiken. Als je verliest, moet je ervan leren, het verlies begrijpen. Dit vereist bescheidenheid, toegeven wanneer je tegenstander sterker was, of wanneer je een fout hebt gemaakt.
Yanai: In het zakenleven heeft het geen zin om je te fixeren op succes. Falen is de norm. Elke ervaring met falen is een nieuwe kans om te ontdekken waar je gefaald hebt en er een nieuwe les uit te leren. Het opent je geest.
RF: Soms besef je in het zakenleven pas veel later dat je gefaald hebt. In de sportwereld kom je daar ter plekke achter. Dit kan veel stress en verlies van zelfvertrouwen veroorzaken bij professionele atleten. Niemand houdt van het gevoel van verliezen. En als je blijft verliezen, kan dat ernstige schade aanrichten. In dat geval kan het vinden van motivatie in je herinneringen aan momenten waarop je wél hebt gewonnen, je helpen de cirkel te doorbreken.
Yanai: Fascinerend. Het is zeker waar dat er in de zakenwereld geen duidelijke norm is voor succes of falen. Soms moet je de lange termijn in ogenschouw nemen en een tijdje falen accepteren. Voor elke fout is er wel iemand die het op de een of andere manier als een succes beschouwt.
Yanai: In 2003, na het behalen van je eerste titel op Wimbledon, richtte je de Roger Federer Foundation op. Je was toen pas 22 jaar oud en je richtte de inspanningen van de stichting op het helpen van kansarme kinderen. Ik moet zeggen, je hebt wonderen verricht.
RF: Sinds ik professioneel ben geworden, heb ik kansen gekregen om filantropisch werk te doen. Door de wereld rond te reizen, realiseerde ik me maar al te goed hoeveel kinderen in armoede leven. Dit maakte dat ik wilde bijdragen aan een doel dat dieper en breder zou reiken, ook al zou het even duren om daar te komen. Zo besloot ik me te richten op het ondersteunen van onderwijs voor jonge kinderen. Een deel hiervan was gebaseerd op mijn ervaringen in Zuid-Afrika, maar gaandeweg besefte ik dat de toegang tot onderwijs voor kinderen op het Afrikaanse continent sterk verschilt, afhankelijk van het land en de regio.
Onderwijs is de beste manier waarop we onszelf kunnen helpen. Door elk individueel kind te empoweren, kunnen we de wereld van kinderen als geheel versterken. Want op een dag willen deze kinderen misschien iets terugdoen voor de wereld die hen heeft geholpen. De invloed van onderwijs reikt veel verder dan de individuele ontwikkeling. Het werkt door tot in de toekomst.
Yanai: Natuurlijk vergroot opgroeien in een economisch achtergestelde omgeving de kans dat je geen volledige opleiding krijgt. Gezinnen met een tekort aan voedsel en kleding moeten worstelen om te overleven en sturen hun kinderen soms naar hun werk in plaats van naar school. Als je eenmaal in deze neerwaartse spiraal zit, worden onderwijskansen steeds kleiner.
RF: Door de schoolsluitingen als gevolg van de pandemie verloren kinderen toegang tot schoolmaaltijden. Op sommige plaatsen is het niet ongebruikelijk dat een vers gekookte schoolmaaltijd de meest voedzame maaltijd is die een kind de hele dag eet. In die zin is de coronacrisis ook een voedings- en onderwijscrisis voor kinderen. De overstromingen die Zambia in januari 2022 teisterden, zorgden er ook voor dat kinderen niet naar school konden. Er kan van alles tussen kinderen en school komen.
Yanai: De situatie van kindvluchtelingen is ook behoorlijk ernstig. Deze kinderen hebben geen huis of school om naartoe te gaan. Momenteel zijn naar schatting wereldwijd meer dan 100 miljoen mensen ontheemd. Zo'n 20 jaar geleden, toen we onze programma's voor vluchtelingenondersteuning lanceerden, waren deze aantallen minder dan een derde van wat ze nu zijn. Zelfs toen waren de aantallen verbijsterend. Vandaag de dag zijn ze tot schrijnende hoogten gestegen.
RF: Je huis en al je bezittingen moeten achterlaten en ontsnappen aan het leven zoals je dat tot een dag geleden kende, is iets dat te intens is voor elk kind om te verwerken.
Yanai: Het is alles wat ze kunnen doen om in leven te blijven, terwijl ze het verdienen om te spelen zoals andere kinderen.
Yanai: Roger, het moet niet makkelijk zijn geweest om naast je professionele tenniscarrière ook filantropisch werk te doen. Hoe ben je daarmee begonnen?
RF: Ik was toen 22 en had het geluk dat ik meer ervaren mensen en mentoren in mijn leven had die me goed advies gaven. Mijn ouders, vrouw en coaches hebben allemaal veel tijd besteed aan het helpen bepalen wat ik moest doen. Familie en connecties in mijn leven, en mentoren in het bijzonder, zijn de sleutel tot mijn groei geweest. Ze zijn een waardevolle bron van gezelschap geweest en hebben me geleerd om van de tennisbaan af te kijken en te zien en te luisteren naar wat er in de wereld gebeurt. Het hoeft niet altijd zo serieus te zijn. Naar een concert gaan, een museum bezoeken of iemand nieuw ontmoeten, leert je allemaal meer over de wereld. Ik heb ook het geluk gehad om veel te reizen. Dit heeft een belangrijke rol gespeeld in het verbreden van mijn perspectief.
Yanai: Het is logisch dat het cultiveren van ruimdenkendheid, of openhartigheid, je in de toekomst goed van pas zal komen.
RF: Je bent maar kort proftennisser. Daarom moet je er het maximale uit halen. En dat is precies waarom sommige mensen zich alleen op het tennis richten en aan niets anders denken. Als ik één sterke punt mag noemen, dan is het balans. Ik kan naar behoefte schakelen tussen een hongerige modus waarin tennis alles is, en een ontspannen toestand waarin ik mezelf beschikbaar stel en nieuwe ideeën opdoe. Maar jij kunt ook zo heen en weer schakelen, toch, meneer Yanai?
Yanai: Ik vertrek om zes uur 's ochtends en kom twintig minuten later op kantoor aan. Dan begin ik aan mijn werk voor de dag. Om drie uur 's middags ga ik naar huis. Dan ontspan ik. Er is een idee dat Japanse zakenmannen laat werken, met collega's uit eten gaan en daarna zelfs weer teruggaan naar kantoor, maar de meeste mensen hebben niet de energie of focus om dat vol te houden.
RF: Succes in tennis hangt af van hoe goed je voor je lichaam zorgt. Elke vorm van overdaad is uit den boze. Je moet je rust nemen. Kantoorwerk gaat meestal niet gepaard met intensieve lichaamsbeweging, dus het kan eindeloos duren. Als je geen duidelijke grenzen stelt, kun je de energie die je nodig hebt niet aanvullen en aanvullen, en beginnen de ideeën op te drogen. Het is een vicieuze cirkel. Als een kantoordirecteur de kwaliteiten heeft om een mentor te zijn, weet hij of zij wanneer hij of zij tegen zijn of haar personeel moet zeggen: "Dit is een goed moment om te rusten."
Yanai: Bazen bij grote bedrijven in Japan nemen vaak het voortouw en werken laat door, om het goede voorbeeld te geven. Maar als je het op resultaten bekijkt, is het gewoon tijdverspilling.
RF: Ik heb verschillende mentoren, waaronder mijn fitnesscoach en tenniscoach. Het is echter niet zo dat ik zomaar bevelen opvolg. Soms accepteer ik natuurlijk wat ze zeggen en ga ik door, maar soms heb ik bedenkingen en praten we erover. Af en toe vraag ik een andere coach om een second opinion. Daarom vind ik het zo belangrijk om niet alles wat een mentor zegt te slikken, maar het te verwerken en zelf een beslissing te nemen.
Yanai: De meeste mensen vragen zich waarschijnlijk af waar al die mentoren zich verschuilen. Als je ze zoekt, zul je ze zeker vinden. Als je iemand tegenkomt met wie je graag zou willen praten, neem dan contact op en vraag of ze bereid zijn om elkaar te ontmoeten. Ik denk dat dat de juiste weg is.
RF: Soms vragen mensen me: "Wat kan een coach je leren?" Eerlijk gezegd, zelfs als je maar 1% van wat een coach je vertelt, onthoudt, is dat al genoeg. Die 1% biedt de kans om te groeien. Maak je geen zorgen over het integreren van elke kleine tip en truc. Het idee is om die kleine vensters te openen en frisse lucht binnen te laten.
Yanai: Waar hebben jouw vensters je aandacht naartoe geleid?
RF: Sinds ik mijn pensioen aankondigde tijdens de laatste Laver Cup in Londen, kijk ik terug op mijn carrière tot nu toe. Ik voel me zo gelukkig met de afgelopen 24 jaar. Omdat het leven vanaf hier verdergaat, wil ik de dingen goed overdenken. Er zijn zoveel zinvolle doelen. Impactvolle activiteiten. Inclusieve projecten. Spannende ideeën. Het is leuk om erover na te denken. Maar op dit moment is het vooral belangrijk om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Als ambassadeur van UNIQLO doe ik mee aan een project dat gericht is op het steunen van de volgende generatie. Meer details daarover volgen nog.
Yanai: Heel erg bedankt, Roger. Je openheid en veerkracht hebben zoveel mogelijkheden geopend. Je hebt een voorbeeld gesteld van hoe je de juiste richting in kunt slaan en tegelijkertijd anderen kunt meenemen. Op dit moment zou niemand je status als tennisgenie betwisten, maar ik zou zeggen dat je een levensgenie bent. Het canvas van je leven is nog maar net ingevuld. We kijken ernaar uit om te zien hoe het plaatje vorm krijgt.
RF: Heel erg bedankt. Ik kijk er ook naar uit.
Geboren op 8 augustus 1981 in Bazel, Zwitserland.
Nam in 1998 deel aan zijn eerste ATP-tour (Association of Tennis Professionals). In 2004 werd hij voor het eerst nummer 1 van de wereld en hield hij die positie een recordaantal van 237 weken vast. Hij heeft een recordaantal van 20 Grand Slam-titels gewonnen, waaronder acht Wimbledon-titels. Tijdens de London Laver Cup in september 2022 kondigde Roger zijn afscheid van de tennissport aan.
Geboren op 7 februari 1949 in Ube, prefectuur Yamaguchi, Japan.
Voorzitter, president en CEO van Fast Retailing Co., Ltd., en voorzitter, president en CEO, oprichter van UNIQLO. Actief betrokken bij vluchtelingenhulp in samenwerking met UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, en programma's voor meer duurzaamheid.
UNIQLO lanceert een spannend nieuw project:
Om onze steun aan kinderen over de hele wereld verder te vergroten, presenteren we een divers aanbod aan programma's, in samenwerking met toonaangevende organisaties en topsporters zoals Global Brand Ambassadors Roger Federer, Kei Nishikori, Shingo Kunieda, Gordon Reid, Adam Scott en Ayumu Hirano. Geïnspireerd door Rogers voorbeeld, zijn we bezig met de planning van initiatieven die zijn doelen en waarden belichamen. Je kunt in 2023 meer horen over onze gezamenlijke initiatieven met Roger op het gebied van tennis, creativiteit en cultuur.
T-shirts voor het goede doel:
Bedankt voor jullie voortdurende steun. Hier is een samenvatting van hoe jullie donaties worden gebruikt, via de stemmen van drie partnerorganisaties.
Akiko Takai
Secretaris-generaal van Save the Children Japan
Onze organisatie, Save the Children, werd opgericht vlak na de Eerste Wereldoorlog door een Britse vrouw genaamd Eglantyne Jebb. We overstegen het paradigma van vijanden en bondgenoten en begonnen als een programma ter ondersteuning van kinderen die het slachtoffer waren van honger. Een op de zes kinderen wereldwijd woont nu in een gebied dat getroffen is door een gewapend conflict. Dat zijn 450 miljoen kinderen wereldwijd. Dit is een onvoorstelbaar hoog aantal.
De zin "PEACE FOR ALL" weerspiegelt wat we al meer dan een eeuw doen. Het bevat echo's van het herstellen van vrede en het helpen van kinderen die gedwongen zijn oorlog te doorstaan om een normale jeugd te leiden. Ik ben zo dankbaar dat we kunnen samenwerken aan een hartverwarmend project als dit.
Ik vind het geweldig dat iedereen kan meedoen. Het enige wat je hoeft te doen is een T-shirt kiezen dat is ontworpen door je favoriete kunstenaar. T-shirts zijn voor veel mensen toegankelijk en bovendien een geweldige manier om een boodschap te delen. En als je het shirt liever onder iets anders draagt, kun je die boodschap dicht bij je hart dragen. T-shirts zijn misschien een bescheiden beginpunt, maar ze kunnen leiden tot wereldwijde verandering. Niets zal ontkiemen als je geen zaadjes zaait. In dit geval zijn de zaadjes T-shirts. En het kleinste spruitje, zorgvuldig gekweekt, kan ooit uitgroeien tot een bos.
Donaties zullen worden gebruikt om kinderen te helpen die in noodlijdende regio's wonen, zoals Oekraïne en landen die Oekraïense vluchtelingen opvangen, maar ook Afghanistan, Bangladesh, Turkije, Libanon en Mozambique. Ze zullen ons ook helpen bij het creëren van "Kindvriendelijke Ruimtes" (KVR). In de onbekende omgeving van een vluchtelingenkamp vinden kinderen het moeilijk om comfortabel te spelen. Velen maken zeer moeilijke ervaringen mee. Dit zijn ruimtes waar kinderen zich kind kunnen voelen, waar ze zich niet angstig hoeven te voelen, waar ze kunnen rondrennen, schreeuwen en zichzelf kunnen zijn. Ons doel is om KVR's te creëren in evacuatiecentra, zodat deze kinderen hun jeugd terug kunnen krijgen.
Save the Children
Save the Children, opgericht in 1919, zet zich in voor de ondersteuning van kinderen overal ter wereld. Oprichtster Eglantyne Jebb stelde de Verklaring van Genève inzake de Rechten van het Kind op, het eerste internationale document ter bevordering van kinderrechten. Dit concept leidde uiteindelijk tot het IVRK (VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind). Ze werken aan een wereld waarin alle kinderen het recht op leven, het recht op groei en het recht op bescherming en integratie in de samenleving kunnen behouden. Daarom organiseren ze kinderhulpacties in ongeveer 120 landen. Als pionier op het gebied van kinderrechten worden ze erkend door de VN en nationale overheden voor hun expertise en blijven ze wereldwijd revolutionaire veranderingen teweegbrengen, overal waar kinderen te vinden zijn.
Save the Children, opgericht in 1919, zet zich in voor de ondersteuning van kinderen overal ter wereld. Oprichtster Eglantyne Jebb stelde de Verklaring van Genève inzake de Rechten van het Kind op, het eerste internationale document ter bevordering van kinderrechten. Dit concept leidde uiteindelijk tot het IVRK (VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind). Ze werken aan een wereld waarin alle kinderen het recht op leven, het recht op groei en het recht op bescherming en integratie in de samenleving kunnen behouden. Daarom organiseren ze kinderhulpacties in zo'n 120 landen. Als pionier op het gebied van kinderrechten worden ze door de VN en nationale overheden erkend om hun expertise en blijven ze wereldwijd revolutionaire veranderingen teweegbrengen, overal waar kinderen te vinden zijn.
Olaf Tchongrack
Senior Corporate Partnerships Officer, UNHCR
"Ik ben in Polen, vlakbij de grens met Oekraïne, waar vluchtelingen uit Oekraïne nog steeds aankomen op zoek naar veiligheid. Dankzij de steun van onze donateurs uit de private sector, zoals UNIQLO en haar klanten, hebben wij bij UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, vluchtelingengezinnen in nood hier kunnen helpen: van financiële ondersteuning tot psychosociale begeleiding en het inrichten van opvangcentra voor nieuwkomers, voornamelijk vrouwen en kinderen. Ik zie de echte en concrete impact van onze samenwerking met UNIQLO
UNHCR is er al meer dan 10 jaar trots op samen te werken met UNIQLO en mensen te helpen die gedwongen hun huis moeten verlaten. Nu steeds meer gezinnen gedwongen ontheemd raken, niet alleen in deze regio maar wereldwijd, wordt deze steun steeds belangrijker. Van het doneren van miljoenen kledingstukken tot noodhulp, heeft UNIQLO de broodnodige hulp geboden aan UNHCR en de mensen die we helpen. Om de betrokkenheid en steun verder te vergroten, hebben ze verhalen van vluchtelingen en het fantastische werk van onze samenwerking gedeeld met hun klanten, zowel in de winkel als online.
De UNIQLO PEACE FOR ALL-campagne bereikt ook een wereldwijd publiek met haar oproep om de wereld een betere plek te maken. De PEACE FOR ALL-T-shirts zijn meer dan alleen kleding; ze zijn symbolen van solidariteit en inclusie. Duizenden mensen dragen deze shirts, in zoveel verschillende landen. UNIQLO zorgt ervoor dat de positieve boodschappen van vrede en eenheid van de campagne gezien en gehoord worden.
De donaties van de PEACE FOR ALL-campagne vormen een extra financieringsbron naast de voortdurende steun van het bedrijf en zullen UNHCR helpen levensreddende humanitaire hulp te blijven bieden aan gedwongen ontheemden in noodsituaties zoals Afghanistan, Bangladesh, Burkina Faso, de Democratische Republiek Congo, Ethiopië, Myanmar, Nigeria, Pakistan en Oekraïne. Met meer dan 100 miljoen mensen die wereldwijd gedwongen ontheemd zijn, een duizelingwekkend aantal dat helaas elk jaar blijft stijgen, doen we steeds vaker een beroep op onze partners zoals UNIQLO voor hun innovatie, vrijgevigheid en collectieve actie.
De private sector heeft een cruciale rol gespeeld in zowel humanitaire respons als de ontwikkeling van duurzame oplossingen voor degenen die dit het hardst nodig hebben. We zijn UNIQLO dankbaar voor hun jarenlange inzet en steun en we kijken ernaar uit om onze samenwerking voort te zetten om mensen te helpen die gedwongen zijn te vluchten."
UNHCR
UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, leidt internationale actie om mensen te beschermen die gedwongen zijn te vluchten vanwege conflicten en vervolging. Ze bieden levensreddende hulp zoals onderdak, voedsel en water; helpen fundamentele mensenrechten te beschermen; en ontwikkelen oplossingen die ervoor zorgen dat mensen een veilige plek hebben om thuis te noemen, waar ze een betere toekomst kunnen opbouwen. Meer informatie vindt u op
https://www.unhcr.org
Colin Rogers
Hoofd Rampenbestrijding & Respons, Plan International Global Hub
Onze focus ligt op het helpen van kinderen, en met name meisjes, die in moeilijke omstandigheden leven. Door onderwijsmogelijkheden te bieden, in combinatie met beroepsopleiding, zorgen we ervoor dat deze meisjes inspraak hebben in hun eigen leven. In regio's en landen waar meisjes geen reguliere onderwijsmogelijkheden krijgen, worden ze vaak gedwongen om vroegtijdig van school te gaan of zelfs al op 11-jarige leeftijd te trouwen. Veel ouders en families geloven dat een huwelijk deze meisjes zal beschermen, maar in de praktijk worden ze maar al te vaak blootgesteld aan geweld en misbruik dat geen enkel kind ooit zou moeten meemaken.
Onderwijs is een tijd van voorbereiding, waarin je de koers van je leven kunt bepalen, en een kans om je mogelijkheden voor je leven te vergroten. Het is ook een kernprincipe van sociale gelijkheid. De kindertijd zou moeten draaien om genieten van je jeugd, dromen koesteren en vrijuit spelen. Een groot aantal kinderen wereldwijd kampt met voedselonzekerheid. Maar als schoolmaaltijdprogramma's robuuster en toegankelijker zouden zijn, zou dat een grote bijdrage leveren aan het behouden van leerlingen tot aan hun afstuderen. Het versterken van schoolmaaltijdprogramma's is een van onze belangrijkste interesses. Als we deze tool kunnen gebruiken om kinderen te helpen een volledige opleiding te volgen, kunnen ze uitgroeien tot leiders, politici, onderwijzers en besluitvormers in hun gemeenschappen en daarbuiten. Dit vergroot de kans dat ze in de toekomst bijdragen aan de verbetering en gezondheid van de samenleving.
Door een T-shirt uit de PEACE FOR ALL-collectie te dragen, kun je de boodschap over wereldvrede verspreiden en anderen om je heen motiveren. Dit is meer dan zomaar een donatie; het heeft de potentie om uit te groeien tot een krachtige beweging. UNIQLO heeft de middelen om wereldwijd dergelijke verandering teweeg te brengen. Onze hoop is om humanitaire crises die meer aandacht verdienen, onder de aandacht te blijven brengen en zo hulp te garanderen voor mensen in nood.
Plan International
Plan International, opgericht in 1937 door de Britse journalist John Langdon Davies en zijn vriend Eric Muggeridge als het Foster Parents Plan for Children in Spain, begon met een weeshuis voor de opvang van kinderen die hun ouders verloren in de Spaanse Burgeroorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtten ze zich op noodhulp in Frankrijk en Engeland, voordat ze zich wereldwijd uitbreidden. Na de wederopbouw van Europa na de oorlog werden de activiteiten gericht op ontwikkelingslanden in Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Als internationale NGO streven ze ernaar de levensomstandigheden van kinderen te verbeteren, met de nadruk op hulp aan meisjes en vrouwen.
Het is tijd voor actie, in naam van de wereldvrede. Belangrijke wereldleiders die deze visie delen met UNIQLO hebben zich vrijwillig aangemeld om T-shirts te ontwerpen die hun vreedzame wensen belichamen. De volledige opbrengst wordt gedoneerd aan internationale organisaties die slachtoffers van geweld, discriminatie, gewapende conflicten en armoede steunen. Het PEACE FOR ALL-project wordt mogelijk gemaakt door ieder van jullie die deze T-shirts draagt.
Onze wens is een wereld waarin iedereen zich veilig kan voelen in het dagelijks leven. UNIQLO zal dit initiatief blijven uitbreiden en samenwerken met mensen over de hele wereld.
https://www.uniqlo.com/be/nl/special-feature/peace-for-all
In nummer 24 bespreken tennislegende Roger Federer, wiens stichting zich richt op onderwijs voor kinderen, en Tadashi Yanai, een enthousiaste supporter van de volgende generatie, het belang van het helpen van kinderen, terwijl ze reflecteren op hun eigen persoonlijke ervaringen.
Kinderen steunen maakt de weg vrij voor de toekomst.
Roger Federer (links) en Tadashi Yanai. Hun gesprek begint met twee foto's uit hun vroege jaren.
Tadashi Yanai: Het lijkt erop dat je al van jongs af aan behoorlijk cool was.
Roger Federer: Die foto is genomen halverwege de jaren 80. Mijn racket was van hout, en de tennisbal was niet geel, maar wit. Ik heb mijn ouders te danken dat ik zo vroeg op de tennisbaan kon beginnen. Het doet me denken aan hoe je zei dat je opgroeide omringd door kleding, meneer Yanai. Het lijkt erop dat je zelf ook een behoorlijk cool kind was.
Ik werd uitgescholden, wat ik ook deed.
Yanai: Mijn vader had een herenmodezaak. Dit is een foto van de tuin achter de winkel. Ik zat net op de basisschool en was extreem verlegen. Mijn vader was een erg strenge man. In Japan hebben we een gezegde voor vaders die altijd tegen hun kinderen schreeuwen: "kaminari oyaji", wat "dondervaders" betekent. Hij was een schoolvoorbeeld. Omdat ons huis en de winkel met elkaar verbonden waren, werd ik van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat uitgescholden, ongeacht wat ik wel of niet deed.
Ik kan me voorstellen dat het feit dat je al van jongs af aan je talenten liet zien, je voor dat soort ervaringen behoedde, Roger.
RF: Het klopt, mijn vader raakte nooit van streek en schreeuwde nooit. Om me te ondersteunen bij mijn training, bracht hij in het weekend extra tijd met me door en verdroeg hij allerlei onzin. Dit verhaal geeft je vast een idee. Op een keer reed mijn vader ons over een besneeuwde bergweg naar huis van een junior-toernooi dat ik had verloren. Ik had een driftbui, huilde en klaagde. Toen reed mijn vader langzaam van de weg af de sneeuw in. "Er is iets wat ik je wil laten zien.", zei hij. Dus ik kneep mijn ogen samen, niet wetend waar ik naar moest kijken, en hij drukte mijn gezicht in een sneeuwbank! "Hou op met klagen over het spel en koel je hoofd af," zei hij. Hij klonk niet boos. Dat was wat me weer bij zinnen bracht. In jouw geval, aangezien het huis aan de winkel vastzat, denk ik dat "donderpapa" altijd in de buurt was.
Yanai: Dat klopt. Geen ontkomen aan! Maar ik vond de winkel fascinerend. De volwassenen die er werkten, woonden er ook, en klanten en de vrienden van mijn vader kwamen er altijd langs. Er waren altijd volwassenen. Ik wist dat ik een kind was, maar ik was zo opgevoed dat ik me niet echt een kind kon voelen. Hoe verlegen ik ook was, ik heb mijn openhartige persoonlijkheid aan mijn opvoeding te danken.
RF: En die zelfstandige kledingwinkel groeide uiteindelijk uit tot een internationaal merk.
"Ontdek waar je gefaald hebt. Maak er een les van. Het opent je geest," zegt Yanai.
Yanai: Het gaat allemaal terug tot mijn late tienerjaren, toen ik de wereld rondreisde. Ik ging eind jaren 60 studeren, weet je. Mijn eerste zomer als student bracht ik door met reizen door Zuidoost-Azië. Onderweg stapte ik op een boot en volgde ik seminars met het Study Abroad at Sea Program van de Waseda University. Ik zag Hongkong, Singapore, Kuala Lumpur en Bangkok. Tijdens mijn tweede jaar aan de Waseda University werden de studentenprotesten zo hevig dat de universiteit moest sluiten. Destijds voelde ik me aangetrokken tot de hippies en de jeugdcultuur van de VS, dus ging ik daarheen als eerste stop op mijn wereldreis. Toen ik mijn vader vroeg om te helpen met mijn uitgaven, stemde hij ermee in alles te betalen. Ik ben er tot op de dag van vandaag zo ontzettend dankbaar voor.
Die reis begon in Yokohama, waar ik aan boord ging van het Amerikaanse President Lines-schip, de President Wilson, op weg naar San Francisco. Ik zou de hele dag over die reis kunnen praten. Maar dit moet ik wel zeggen: mijn reis van 100 dagen gaf me een panoramisch beeld van hoe de wereld er destijds uitzag. Ik kreeg de kans om extreme armoede te zien. Ik twijfel er niet aan dat er een rode draad loopt tussen deze ervaringen en onze inspanningen om wereldwijd winkels te openen.
RF: Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat reizen bijdraagt aan de karaktervorming van een mens. Mijn dochters werden geboren tijdens onze tournee en sindsdien hebben we samen de wereld rondgereisd. Als je kinderen ziet, zie je hoeveel je kunt winnen met reizen. Toen ik jong was, bracht ons gezin elke zomer een maand of twee door in Zuid-Afrika, het thuisland van mijn moeder. We hebben het goed gehad, maar door daar te zijn, kreeg ik ook een beeld van de problemen waarmee mensen in Afrika te maken hadden. Ik was me er van bewust hoeveel mensen er lijden.
Yanai: Kinderen kunnen heel opmerkzaam zijn.
Gescheiden van familie leven. Stop met klagen over de sport, zei mijn vader.
Rogers ouders ontmoetten elkaar bij Ciba-Geigy, de farmaceutische fabrikant waar zijn vader werkte. Roger begon in 1984 in het familiebedrijf.
Yanai: Dat doet me eraan denken, Roger. Ik hoorde dat je als jongeman een tijdje gescheiden van je familie hebt gewoond, op een plek waar je de taal niet sprak.
RF: Dat heb ik inderdaad gedaan. Op mijn veertiende besloot ik het ouderlijk huis te verlaten. Ik wilde mijn tennisspel naar een hoger niveau tillen. Ik heb Zwitserland echter niet echt verlaten. De stad waar ik opgroeide, Basel, ligt in een Duitstalig deel van het land, terwijl de plaats waar ik naartoe verhuisde Ecublens was, een Franstalige regio. Ik woonde in een lokaal gastgezin, en tussen daar en school moest ik de hele dag Frans spreken, lezen en schrijven. Het probleem was dat ik er geen woord van kon spreken. De eerste negen maanden huilde ik altijd alleen, zonder ouders, zonder vrienden, en kon ik niet communiceren. Maar de twee jaar die ik bij mijn gastgezin heb gewoond, gaven me de boost die ik nodig had om op mijn zestiende de overstap naar prof te maken.
Yanai: Wat ik zo indrukwekkend aan je vind, is dat je er altijd zo vrolijk uitziet, ongeacht de uitdaging. Het klinkt alsof je die twee jaar in Ecublens als een sterker persoon hebt doorstaan.
RF: Misschien wel. In het begin was er geen manier om te voorspellen hoe het zou aflopen, maar ik werd omringd door goede coaches en een aardig gastgezin, en ik kon mijn tijd niet verdoen met driftbuien zoals ik thuis had, dus ik had geen andere keuze dan sterk en onafhankelijk te worden. Het heeft me zoveel geleerd over zoveel verschillende dingen.
Yanai: In een tenniswedstrijd draait alles om het individu. Dat is één manier waarop jouw sport heel anders is dan de mode-industrie. Zakendoen is teamwerk. Het laatste wat je wilt, zijn botsende mentaliteiten of ideeën over hoe je kleding in de handen van klanten krijgt. In de sport heb je een tegenstander. Iemand wint en iemand verliest. Er is een score. Het record ligt er gewoon, voor iedereen zichtbaar.
RF: Goed punt. Er zal altijd een uitdaging zijn, een doel om te bereiken. Als je verliest, moet je ervan leren, het verlies begrijpen. Dit vereist bescheidenheid, toegeven wanneer je tegenstander sterker was, of wanneer je een fout hebt gemaakt.
Yanai: In het zakenleven heeft het geen zin om je te fixeren op succes. Falen is de norm. Elke ervaring met falen is een nieuwe kans om te ontdekken waar je gefaald hebt en er een nieuwe les uit te leren. Het opent je geest.
RF: Soms besef je in het zakenleven pas veel later dat je gefaald hebt. In de sportwereld kom je daar ter plekke achter. Dit kan veel stress en verlies van zelfvertrouwen veroorzaken bij professionele atleten. Niemand houdt van het gevoel van verliezen. En als je blijft verliezen, kan dat ernstige schade aanrichten. In dat geval kan het vinden van motivatie in je herinneringen aan momenten waarop je wél hebt gewonnen, je helpen de cirkel te doorbreken.
Yanai: Fascinerend. Het is zeker waar dat er in de zakenwereld geen duidelijke norm is voor succes of falen. Soms moet je de lange termijn in ogenschouw nemen en een tijdje falen accepteren. Voor elke fout is er wel iemand die het op de een of andere manier als een succes beschouwt.
"Ik wilde bijdragen aan doelen die dieper en breder gingen," zegt Roger.
Onderwijs als ultieme zelfhulp
Yanai: In 2003, na het behalen van je eerste titel op Wimbledon, richtte je de Roger Federer Foundation op. Je was toen pas 22 jaar oud en je richtte de inspanningen van de stichting op het helpen van kansarme kinderen. Ik moet zeggen, je hebt wonderen verricht.
RF: Sinds ik professioneel ben geworden, heb ik kansen gekregen om filantropisch werk te doen. Door de wereld rond te reizen, realiseerde ik me maar al te goed hoeveel kinderen in armoede leven. Dit maakte dat ik wilde bijdragen aan een doel dat dieper en breder zou reiken, ook al zou het even duren om daar te komen. Zo besloot ik me te richten op het ondersteunen van onderwijs voor jonge kinderen. Een deel hiervan was gebaseerd op mijn ervaringen in Zuid-Afrika, maar gaandeweg besefte ik dat de toegang tot onderwijs voor kinderen op het Afrikaanse continent sterk verschilt, afhankelijk van het land en de regio.
Onderwijs is de beste manier waarop we onszelf kunnen helpen. Door elk individueel kind te empoweren, kunnen we de wereld van kinderen als geheel versterken. Want op een dag willen deze kinderen misschien iets terugdoen voor de wereld die hen heeft geholpen. De invloed van onderwijs reikt veel verder dan de individuele ontwikkeling. Het werkt door tot in de toekomst.
Yanai: Natuurlijk vergroot opgroeien in een economisch achtergestelde omgeving de kans dat je geen volledige opleiding krijgt. Gezinnen met een tekort aan voedsel en kleding moeten worstelen om te overleven en sturen hun kinderen soms naar hun werk in plaats van naar school. Als je eenmaal in deze neerwaartse spiraal zit, worden onderwijskansen steeds kleiner.
RF: Door de schoolsluitingen als gevolg van de pandemie verloren kinderen toegang tot schoolmaaltijden. Op sommige plaatsen is het niet ongebruikelijk dat een vers gekookte schoolmaaltijd de meest voedzame maaltijd is die een kind de hele dag eet. In die zin is de coronacrisis ook een voedings- en onderwijscrisis voor kinderen. De overstromingen die Zambia in januari 2022 teisterden, zorgden er ook voor dat kinderen niet naar school konden. Er kan van alles tussen kinderen en school komen.
Yanai: De situatie van kindvluchtelingen is ook behoorlijk ernstig. Deze kinderen hebben geen huis of school om naartoe te gaan. Momenteel zijn naar schatting wereldwijd meer dan 100 miljoen mensen ontheemd. Zo'n 20 jaar geleden, toen we onze programma's voor vluchtelingenondersteuning lanceerden, waren deze aantallen minder dan een derde van wat ze nu zijn. Zelfs toen waren de aantallen verbijsterend. Vandaag de dag zijn ze tot schrijnende hoogten gestegen.
RF: Je huis en al je bezittingen moeten achterlaten en ontsnappen aan het leven zoals je dat tot een dag geleden kende, is iets dat te intens is voor elk kind om te verwerken.
Yanai: Het is alles wat ze kunnen doen om in leven te blijven, terwijl ze het verdienen om te spelen zoals andere kinderen.
UNIQLO LifeWear Day Tokyo 2022 met Roger Federer bracht een eerbetoon aan de prestaties van deze UNIQLO Global Brand Ambassador, die onlangs afscheid nam van het proftennis. Federer sprak met kinderen – de volgende generatie spelers – op de tennisbaan voor een live publiek in het Ariake Coliseum in Tokio (19 november 2022).
Mentorschap is belangrijk. Uiteindelijk beslis jij.
Yanai: Roger, het moet niet makkelijk zijn geweest om naast je professionele tenniscarrière ook filantropisch werk te doen. Hoe ben je daarmee begonnen?
RF: Ik was toen 22 en had het geluk dat ik meer ervaren mensen en mentoren in mijn leven had die me goed advies gaven. Mijn ouders, vrouw en coaches hebben allemaal veel tijd besteed aan het helpen bepalen wat ik moest doen. Familie en connecties in mijn leven, en mentoren in het bijzonder, zijn de sleutel tot mijn groei geweest. Ze zijn een waardevolle bron van gezelschap geweest en hebben me geleerd om van de tennisbaan af te kijken en te zien en te luisteren naar wat er in de wereld gebeurt. Het hoeft niet altijd zo serieus te zijn. Naar een concert gaan, een museum bezoeken of iemand nieuw ontmoeten, leert je allemaal meer over de wereld. Ik heb ook het geluk gehad om veel te reizen. Dit heeft een belangrijke rol gespeeld in het verbreden van mijn perspectief.
Yanai: Het is logisch dat het cultiveren van ruimdenkendheid, of openhartigheid, je in de toekomst goed van pas zal komen.
RF: Je bent maar kort proftennisser. Daarom moet je er het maximale uit halen. En dat is precies waarom sommige mensen zich alleen op het tennis richten en aan niets anders denken. Als ik één sterke punt mag noemen, dan is het balans. Ik kan naar behoefte schakelen tussen een hongerige modus waarin tennis alles is, en een ontspannen toestand waarin ik mezelf beschikbaar stel en nieuwe ideeën opdoe. Maar jij kunt ook zo heen en weer schakelen, toch, meneer Yanai?
Yanai: Ik vertrek om zes uur 's ochtends en kom twintig minuten later op kantoor aan. Dan begin ik aan mijn werk voor de dag. Om drie uur 's middags ga ik naar huis. Dan ontspan ik. Er is een idee dat Japanse zakenmannen laat werken, met collega's uit eten gaan en daarna zelfs weer teruggaan naar kantoor, maar de meeste mensen hebben niet de energie of focus om dat vol te houden.
RF: Succes in tennis hangt af van hoe goed je voor je lichaam zorgt. Elke vorm van overdaad is uit den boze. Je moet je rust nemen. Kantoorwerk gaat meestal niet gepaard met intensieve lichaamsbeweging, dus het kan eindeloos duren. Als je geen duidelijke grenzen stelt, kun je de energie die je nodig hebt niet aanvullen en aanvullen, en beginnen de ideeën op te drogen. Het is een vicieuze cirkel. Als een kantoordirecteur de kwaliteiten heeft om een mentor te zijn, weet hij of zij wanneer hij of zij tegen zijn of haar personeel moet zeggen: "Dit is een goed moment om te rusten."
Yanai: Bazen bij grote bedrijven in Japan nemen vaak het voortouw en werken laat door, om het goede voorbeeld te geven. Maar als je het op resultaten bekijkt, is het gewoon tijdverspilling.
RF: Ik heb verschillende mentoren, waaronder mijn fitnesscoach en tenniscoach. Het is echter niet zo dat ik zomaar bevelen opvolg. Soms accepteer ik natuurlijk wat ze zeggen en ga ik door, maar soms heb ik bedenkingen en praten we erover. Af en toe vraag ik een andere coach om een second opinion. Daarom vind ik het zo belangrijk om niet alles wat een mentor zegt te slikken, maar het te verwerken en zelf een beslissing te nemen.
Kleine vensters openen
Yanai: De meeste mensen vragen zich waarschijnlijk af waar al die mentoren zich verschuilen. Als je ze zoekt, zul je ze zeker vinden. Als je iemand tegenkomt met wie je graag zou willen praten, neem dan contact op en vraag of ze bereid zijn om elkaar te ontmoeten. Ik denk dat dat de juiste weg is.
RF: Soms vragen mensen me: "Wat kan een coach je leren?" Eerlijk gezegd, zelfs als je maar 1% van wat een coach je vertelt, onthoudt, is dat al genoeg. Die 1% biedt de kans om te groeien. Maak je geen zorgen over het integreren van elke kleine tip en truc. Het idee is om die kleine vensters te openen en frisse lucht binnen te laten.
Yanai: Waar hebben jouw vensters je aandacht naartoe geleid?
RF: Sinds ik mijn pensioen aankondigde tijdens de laatste Laver Cup in Londen, kijk ik terug op mijn carrière tot nu toe. Ik voel me zo gelukkig met de afgelopen 24 jaar. Omdat het leven vanaf hier verdergaat, wil ik de dingen goed overdenken. Er zijn zoveel zinvolle doelen. Impactvolle activiteiten. Inclusieve projecten. Spannende ideeën. Het is leuk om erover na te denken. Maar op dit moment is het vooral belangrijk om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Als ambassadeur van UNIQLO doe ik mee aan een project dat gericht is op het steunen van de volgende generatie. Meer details daarover volgen nog.
Yanai: Heel erg bedankt, Roger. Je openheid en veerkracht hebben zoveel mogelijkheden geopend. Je hebt een voorbeeld gesteld van hoe je de juiste richting in kunt slaan en tegelijkertijd anderen kunt meenemen. Op dit moment zou niemand je status als tennisgenie betwisten, maar ik zou zeggen dat je een levensgenie bent. Het canvas van je leven is nog maar net ingevuld. We kijken ernaar uit om te zien hoe het plaatje vorm krijgt.
RF: Heel erg bedankt. Ik kijk er ook naar uit.
Roger Federer
Geboren op 8 augustus 1981 in Bazel, Zwitserland.
Nam in 1998 deel aan zijn eerste ATP-tour (Association of Tennis Professionals). In 2004 werd hij voor het eerst nummer 1 van de wereld en hield hij die positie een recordaantal van 237 weken vast. Hij heeft een recordaantal van 20 Grand Slam-titels gewonnen, waaronder acht Wimbledon-titels. Tijdens de London Laver Cup in september 2022 kondigde Roger zijn afscheid van de tennissport aan.
Tadashi Yanai
Geboren op 7 februari 1949 in Ube, prefectuur Yamaguchi, Japan.
Voorzitter, president en CEO van Fast Retailing Co., Ltd., en voorzitter, president en CEO, oprichter van UNIQLO. Actief betrokken bij vluchtelingenhulp in samenwerking met UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, en programma's voor meer duurzaamheid.
UNIQLO lanceert een spannend nieuw project:
Het UNIQLO Next Generation Development Program.
Om onze steun aan kinderen over de hele wereld verder te vergroten, presenteren we een divers aanbod aan programma's, in samenwerking met toonaangevende organisaties en topsporters zoals Global Brand Ambassadors Roger Federer, Kei Nishikori, Shingo Kunieda, Gordon Reid, Adam Scott en Ayumu Hirano. Geïnspireerd door Rogers voorbeeld, zijn we bezig met de planning van initiatieven die zijn doelen en waarden belichamen. Je kunt in 2023 meer horen over onze gezamenlijke initiatieven met Roger op het gebied van tennis, creativiteit en cultuur.
Een evenement in het Ariake Coliseum in Tokio, waar Roger Federer een tennisclinic voor kinderen gaf aan ongeveer 50 basisschoolleerlingen. Tennisser Kei Nishikori en rolstoeltennissers. Shingo Kunieda en Gordon Reid, allen UNIQLO Global Brand Ambassadors, namen ook deel aan speciale tennissessies. Fragmenten zijn hieronder te bekijken tot 18 februari 2023.
T-shirts voor het goede doel:
PEACE FOR ALL-rapport
Bedankt voor jullie voortdurende steun. Hier is een samenvatting van hoe jullie donaties worden gebruikt, via de stemmen van drie partnerorganisaties.
Niets zal ontkiemen als je niet zaait. En de kleinste spruit kan uitgroeien tot een bos.
Akiko Takai
Secretaris-generaal van Save the Children Japan
Onze organisatie, Save the Children, werd opgericht vlak na de Eerste Wereldoorlog door een Britse vrouw genaamd Eglantyne Jebb. We overstegen het paradigma van vijanden en bondgenoten en begonnen als een programma ter ondersteuning van kinderen die het slachtoffer waren van honger. Een op de zes kinderen wereldwijd woont nu in een gebied dat getroffen is door een gewapend conflict. Dat zijn 450 miljoen kinderen wereldwijd. Dit is een onvoorstelbaar hoog aantal.
De zin "PEACE FOR ALL" weerspiegelt wat we al meer dan een eeuw doen. Het bevat echo's van het herstellen van vrede en het helpen van kinderen die gedwongen zijn oorlog te doorstaan om een normale jeugd te leiden. Ik ben zo dankbaar dat we kunnen samenwerken aan een hartverwarmend project als dit.
Ik vind het geweldig dat iedereen kan meedoen. Het enige wat je hoeft te doen is een T-shirt kiezen dat is ontworpen door je favoriete kunstenaar. T-shirts zijn voor veel mensen toegankelijk en bovendien een geweldige manier om een boodschap te delen. En als je het shirt liever onder iets anders draagt, kun je die boodschap dicht bij je hart dragen. T-shirts zijn misschien een bescheiden beginpunt, maar ze kunnen leiden tot wereldwijde verandering. Niets zal ontkiemen als je geen zaadjes zaait. In dit geval zijn de zaadjes T-shirts. En het kleinste spruitje, zorgvuldig gekweekt, kan ooit uitgroeien tot een bos.
Donaties zullen worden gebruikt om kinderen te helpen die in noodlijdende regio's wonen, zoals Oekraïne en landen die Oekraïense vluchtelingen opvangen, maar ook Afghanistan, Bangladesh, Turkije, Libanon en Mozambique. Ze zullen ons ook helpen bij het creëren van "Kindvriendelijke Ruimtes" (KVR). In de onbekende omgeving van een vluchtelingenkamp vinden kinderen het moeilijk om comfortabel te spelen. Velen maken zeer moeilijke ervaringen mee. Dit zijn ruimtes waar kinderen zich kind kunnen voelen, waar ze zich niet angstig hoeven te voelen, waar ze kunnen rondrennen, schreeuwen en zichzelf kunnen zijn. Ons doel is om KVR's te creëren in evacuatiecentra, zodat deze kinderen hun jeugd terug kunnen krijgen.
Een particuliere, internationale non-profitorganisatie die zich inzet voor een wereld waarin kinderrechten werkelijkheid worden.
Save the Children
Save the Children, opgericht in 1919, zet zich in voor de ondersteuning van kinderen overal ter wereld. Oprichtster Eglantyne Jebb stelde de Verklaring van Genève inzake de Rechten van het Kind op, het eerste internationale document ter bevordering van kinderrechten. Dit concept leidde uiteindelijk tot het IVRK (VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind). Ze werken aan een wereld waarin alle kinderen het recht op leven, het recht op groei en het recht op bescherming en integratie in de samenleving kunnen behouden. Daarom organiseren ze kinderhulpacties in ongeveer 120 landen. Als pionier op het gebied van kinderrechten worden ze erkend door de VN en nationale overheden voor hun expertise en blijven ze wereldwijd revolutionaire veranderingen teweegbrengen, overal waar kinderen te vinden zijn.
Save the Children, opgericht in 1919, zet zich in voor de ondersteuning van kinderen overal ter wereld. Oprichtster Eglantyne Jebb stelde de Verklaring van Genève inzake de Rechten van het Kind op, het eerste internationale document ter bevordering van kinderrechten. Dit concept leidde uiteindelijk tot het IVRK (VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind). Ze werken aan een wereld waarin alle kinderen het recht op leven, het recht op groei en het recht op bescherming en integratie in de samenleving kunnen behouden. Daarom organiseren ze kinderhulpacties in zo'n 120 landen. Als pionier op het gebied van kinderrechten worden ze door de VN en nationale overheden erkend om hun expertise en blijven ze wereldwijd revolutionaire veranderingen teweegbrengen, overal waar kinderen te vinden zijn.
©Seyba Keita / Save the Children
De scholen in Mali die steun ontvangen, roepen op tot het handen wassen voordat ze het lokaal betreden.
Niet zomaar een T-shirt, maar een T-shirt met een belangrijk doel.
Olaf Tchongrack
Senior Corporate Partnerships Officer, UNHCR
"Ik ben in Polen, vlakbij de grens met Oekraïne, waar vluchtelingen uit Oekraïne nog steeds aankomen op zoek naar veiligheid. Dankzij de steun van onze donateurs uit de private sector, zoals UNIQLO en haar klanten, hebben wij bij UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, vluchtelingengezinnen in nood hier kunnen helpen: van financiële ondersteuning tot psychosociale begeleiding en het inrichten van opvangcentra voor nieuwkomers, voornamelijk vrouwen en kinderen. Ik zie de echte en concrete impact van onze samenwerking met UNIQLO
UNHCR is er al meer dan 10 jaar trots op samen te werken met UNIQLO en mensen te helpen die gedwongen hun huis moeten verlaten. Nu steeds meer gezinnen gedwongen ontheemd raken, niet alleen in deze regio maar wereldwijd, wordt deze steun steeds belangrijker. Van het doneren van miljoenen kledingstukken tot noodhulp, heeft UNIQLO de broodnodige hulp geboden aan UNHCR en de mensen die we helpen. Om de betrokkenheid en steun verder te vergroten, hebben ze verhalen van vluchtelingen en het fantastische werk van onze samenwerking gedeeld met hun klanten, zowel in de winkel als online.
De UNIQLO PEACE FOR ALL-campagne bereikt ook een wereldwijd publiek met haar oproep om de wereld een betere plek te maken. De PEACE FOR ALL-T-shirts zijn meer dan alleen kleding; ze zijn symbolen van solidariteit en inclusie. Duizenden mensen dragen deze shirts, in zoveel verschillende landen. UNIQLO zorgt ervoor dat de positieve boodschappen van vrede en eenheid van de campagne gezien en gehoord worden.
De donaties van de PEACE FOR ALL-campagne vormen een extra financieringsbron naast de voortdurende steun van het bedrijf en zullen UNHCR helpen levensreddende humanitaire hulp te blijven bieden aan gedwongen ontheemden in noodsituaties zoals Afghanistan, Bangladesh, Burkina Faso, de Democratische Republiek Congo, Ethiopië, Myanmar, Nigeria, Pakistan en Oekraïne. Met meer dan 100 miljoen mensen die wereldwijd gedwongen ontheemd zijn, een duizelingwekkend aantal dat helaas elk jaar blijft stijgen, doen we steeds vaker een beroep op onze partners zoals UNIQLO voor hun innovatie, vrijgevigheid en collectieve actie.
De private sector heeft een cruciale rol gespeeld in zowel humanitaire respons als de ontwikkeling van duurzame oplossingen voor degenen die dit het hardst nodig hebben. We zijn UNIQLO dankbaar voor hun jarenlange inzet en steun en we kijken ernaar uit om onze samenwerking voort te zetten om mensen te helpen die gedwongen zijn te vluchten."
Bescherming van mensen die gedwongen zijn hun huis te ontvluchten vanwege conflicten en vervolging.
UNHCR
UNHCR, de VN-Vluchtelingenorganisatie, leidt internationale actie om mensen te beschermen die gedwongen zijn te vluchten vanwege conflicten en vervolging. Ze bieden levensreddende hulp zoals onderdak, voedsel en water; helpen fundamentele mensenrechten te beschermen; en ontwikkelen oplossingen die ervoor zorgen dat mensen een veilige plek hebben om thuis te noemen, waar ze een betere toekomst kunnen opbouwen. Meer informatie vindt u op
https://www.unhcr.org
©UNHCR/William Ejalu
Hulpgoederen leveren aan Somaliërs die gestrand zijn door een overstroming.
Meisjes moeten een eigen pad kunnen kiezen. We zijn er om te helpen.
Colin Rogers
Hoofd Rampenbestrijding & Respons, Plan International Global Hub
Onze focus ligt op het helpen van kinderen, en met name meisjes, die in moeilijke omstandigheden leven. Door onderwijsmogelijkheden te bieden, in combinatie met beroepsopleiding, zorgen we ervoor dat deze meisjes inspraak hebben in hun eigen leven. In regio's en landen waar meisjes geen reguliere onderwijsmogelijkheden krijgen, worden ze vaak gedwongen om vroegtijdig van school te gaan of zelfs al op 11-jarige leeftijd te trouwen. Veel ouders en families geloven dat een huwelijk deze meisjes zal beschermen, maar in de praktijk worden ze maar al te vaak blootgesteld aan geweld en misbruik dat geen enkel kind ooit zou moeten meemaken.
Onderwijs is een tijd van voorbereiding, waarin je de koers van je leven kunt bepalen, en een kans om je mogelijkheden voor je leven te vergroten. Het is ook een kernprincipe van sociale gelijkheid. De kindertijd zou moeten draaien om genieten van je jeugd, dromen koesteren en vrijuit spelen. Een groot aantal kinderen wereldwijd kampt met voedselonzekerheid. Maar als schoolmaaltijdprogramma's robuuster en toegankelijker zouden zijn, zou dat een grote bijdrage leveren aan het behouden van leerlingen tot aan hun afstuderen. Het versterken van schoolmaaltijdprogramma's is een van onze belangrijkste interesses. Als we deze tool kunnen gebruiken om kinderen te helpen een volledige opleiding te volgen, kunnen ze uitgroeien tot leiders, politici, onderwijzers en besluitvormers in hun gemeenschappen en daarbuiten. Dit vergroot de kans dat ze in de toekomst bijdragen aan de verbetering en gezondheid van de samenleving.
Door een T-shirt uit de PEACE FOR ALL-collectie te dragen, kun je de boodschap over wereldvrede verspreiden en anderen om je heen motiveren. Dit is meer dan zomaar een donatie; het heeft de potentie om uit te groeien tot een krachtige beweging. UNIQLO heeft de middelen om wereldwijd dergelijke verandering teweeg te brengen. Onze hoop is om humanitaire crises die meer aandacht verdienen, onder de aandacht te blijven brengen en zo hulp te garanderen voor mensen in nood.
Ondersteuning van de rechten van meisjes die te maken hebben met armoede en discriminatie.
Plan International
Plan International, opgericht in 1937 door de Britse journalist John Langdon Davies en zijn vriend Eric Muggeridge als het Foster Parents Plan for Children in Spain, begon met een weeshuis voor de opvang van kinderen die hun ouders verloren in de Spaanse Burgeroorlog. Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtten ze zich op noodhulp in Frankrijk en Engeland, voordat ze zich wereldwijd uitbreidden. Na de wederopbouw van Europa na de oorlog werden de activiteiten gericht op ontwikkelingslanden in Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Als internationale NGO streven ze ernaar de levensomstandigheden van kinderen te verbeteren, met de nadruk op hulp aan meisjes en vrouwen.
©Plan International
Vietnamese kinderen praten over het stoppen van het huwelijk op jonge leeftijd.
Eén enkel T-shirt heeft de kracht om vrede te verspreiden.
Het is tijd voor actie, in naam van de wereldvrede. Belangrijke wereldleiders die deze visie delen met UNIQLO hebben zich vrijwillig aangemeld om T-shirts te ontwerpen die hun vreedzame wensen belichamen. De volledige opbrengst wordt gedoneerd aan internationale organisaties die slachtoffers van geweld, discriminatie, gewapende conflicten en armoede steunen. Het PEACE FOR ALL-project wordt mogelijk gemaakt door ieder van jullie die deze T-shirts draagt.
Onze wens is een wereld waarin iedereen zich veilig kan voelen in het dagelijks leven. UNIQLO zal dit initiatief blijven uitbreiden en samenwerken met mensen over de hele wereld.
https://www.uniqlo.com/be/nl/special-feature/peace-for-all